ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΙΟΛΑΣ (τότε)

Το video είναι από το αρχείο της ΕΡΤ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ: http://agparaskevi.blogspot.com/p/blog-page_16.html

“Ο,τι έργο μπαίνει στο σπίτι μου δεν πουλιέται. Ανήκει πια στη συλλογή μου. Εχω γκαλερί σε Νέα Υόρκη, Παρίσι, Ρώμη, Γενεύη, Μαδρίτη, Μιλάνο και αλλού. Οι αληθινοί συλλέκτες είναι εκείνοι, που δεν συμβουλεύονται ειδικούς, αλλά βλέπουν οι ίδιοι την αξία του έργου και του δημιουργού του. Πολλοί αγοράζουν έργα τέχνης για να τοποθετούν τα λεφτά τους. Η παγκόσμια αγορά σήμερα στηρίζεται σε Αμερικανούς πελάτες και γι' αυτό τα καλύτερα έργα περνάνε τον Ατλαντικό. Στην Ευρώπη οι μεγαλύτεροι συλλέκτες δεν θέλουνε ρεκλάμα, τους αρέσει η αφάνεια, η προσωπική τους τέρψη. Οι Ευρωπαίοι αφήνουν τα έργα τέχνης στους απογόνους τους, οι Αμερικανοί στα μουσεία. Σε ολόκληρη την Αμερική υπάρχουν πάνω από 200 μουσεία μοντέρνας τέχνης, που πλουτίζονται καθημερινά από αγορές και δωρεές.”
Ιόλας
http://liberopoulos.gr/listcats.php?subaction=showfull&id=1118056697&archive=&start_from=&ucat=5&show_cat=5

«η πρώτη φορά που μπήκε στο νού μου η επιθυμία να αποκτήσω ένα πίνακα ήταν πολύ πριν γνωρίσω τον Μαξ Έρνστ, γύρω στα 1933. Μία μέρα, στάθηκα μπροστά σε μία γκαλερί της οδού Marignan στο Παρίσι. Ένας παράξενος πίνακας είχε τραβήξει την προσοχή μου. Ήταν ένα ταμπλό του Ντε Κύρικο, το πρώτο μοντέρνο ζωγραφικό έργο που έβλεπα στην ζωή μου. Παρίστανε μία πλατεία άδεια, στην μέση ένα άγαλμα, στο βάθος ένα τρένο με το φουγάρο του που περνούσε. Τίτλος του πίνακα “Μελαγχολία”. Μπήκα στην γκαλερί και ρώτησα τί είναι αυτό; μου απάντησαν, είναι ένα αριστούργημα του Ντε Κύρικο μπορείτε να το αγοράσετε με 2.000 δολλάρια. Περνούσα από την γκαλερί δίνοντας λίγα λίγα τα χρήματα. Τελικά, ύστερα από πέντε χρόνια ο πίνακας έγινε δικός μου. Από τότε λοιπόν, με εκείνες τις συχνές επισκέψεις στην γκαλερί της οδού Marignan, αρχίζει να μου μπαίνει η ιδέα να κάνω κι εγώ κάποτε μία γκαλερί».
Ιόλας
http://jigiart.blogspot.com/2007/09/blog-post_1068.html

«Οι επιφυλάξεις εξαφανίστηκαν όμως όταν βρέθηκα κοντά του, κοντά σε έναν άνθρωπο που πέρα από την τέχνη ενδιαφερόταν για τον καλλιτέχνη, για τον άνθρωπο απέναντί του κι είχε πολλά να πει για τη ζωγραφική πέρα από τα κριτήρια τα καθαρά αισθητικά. Ο Ιόλας δεν αντιμετώπιζε τη ζωγραφική σαν κριτικός τέχνης. Δεν ήθελε να είναι κοντά μόνο στα έργα, αλλά και στους ανθρώπους που τα φτιάχνανε. Η ζωή και το έργο του ήταν αφιερωμένα στην τέχνη. Δεν μπορούσε να εννοήσει τη ζωή του αλλοιώς. Δεν καθοδηγούσε, δεν πατρονάριζε αλλά ενέπνεε. Ένα σημαντικό κομμάτι της υποστήριξης που προσέφερε ήταν ο τρόπος που αντιμετώπιζε το ζωγράφο.»
Μίνως Πριναράκης για τον Ιόλα

Read More

Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ (ΕΙΡ, ΕΙΡΤ)

Η δικτατορία ήρθε 2 μήνες μετά από την πρώτη επέτειο της ελληνικής τηλεόρασης.

Στο ΕΙΡ ανέλαβε διευθυντής ο Γιάννης Αναστασόπουλος, που διαδέχτηκε τον Γρηγόρη Δαφνή, ενώ στην ΥΕΝΕΔ τοποθετήθηκε ο Τρύφων Αποστολόπουλος, από τους ισχυρούς άντρες του στρατοκρατικού καθεστώτος. Ο προσανατολισμός που επιλέχθηκε είχε δύο ταχύτητες, μια βραχυπρόθεσμη και μια μεσοπρόθεσμη. Η ΥΕΝΕΔ έδωσε προτεραιότητα και ανέλαβε τη λαϊκή ψυχαγωγία και την πολιτική προπαγάνδα, ενώ το ΕΙΡ προετοιμάστηκε ώστε να λειτουργήσουν τα πάντα άψογα στη μετάδοση των αγώνων του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου. Οι αγώνες πρόσφεραν μια ευκαιρία στους δικτάτορες να σπάσουν τη διεθνή απομόνωση στην οποία είχε περιπέσει η χώρα, ιδιαίτερα μετά την αποπομπή της από το Συμβούλιο της Ευρώπης, και ήταν αποφασισμένοι να την εκμεταλλευτούν.

Η τηλεόραση της δικτατορίας παρουσίασε μεγάλα αθλητικά γεγονότα, όπως τους Πανευρωπαϊκούς του ’69 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, που έκλεισαν για πρώτη φορά τους Έλληνες στα σπίτια τους. Η κυκλωτική κίνηση ολοκληρώθηκε με ελληνικές και ξένες σειρές («Πέιτον Πλέις», «Ο φυγάς», «Άγνωστος πόλεμος», «Ο παράξενος ταξιδιώτης» κ.ά.).

Από τον επόμενο χειμώνα (1968-69) η ποιότητα της εικόνας ήταν εξαιρετική, ενώ εμφανίστηκαν δύο καινούργιες εκπομπές. Δημιουργοί τους ήταν δύο παρουσιαστές που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη των πρώτων χρόνων και αποτέλεσαν τους πρώτους σταρ της ελληνικής τηλεόρασης. Πρώτος ο Φρέντυ Γερμανός με το «Αλάτι και πιπέρι» (1968-1976) και ο Νίκος Μαστοράκης ήταν ο δεύτερος.

Στο μεταξύ, ένα ιστορικό γεγονός έγινε την 20ή Ιουλίου 1969. Ήταν μια μεγάλη νύχτα για την ανθρωπότητα, αλλά και για το ΕΙΡ, που για πρώτη φορά στην ιστορία του συνδέθηκε με τη Eurovision αναμεταδίδοντας τα πρώτα βήματα του Νιλ Άρμστρονγκ στο φεγγάρι. Εκείνο το βράδυ δημιουργήθηκε και το πρώτο ανεπίσημο ρεκόρ τηλεθέασης, που θα πρέπει να άγγιξε το 100%. Αν και δεν υπήρχαν τρόποι μέτρησης όσοι έζησαν εκείνη τη νύχτα διηγούνται πως όλες οι υπάρχουσες συσκευές τηλεόρασης του Λεκανοπεδίου ήταν ανοιχτές.

Αρχές του 1970 κι ενώ το επίσημο περιοδικό του ΕΙΡ «Ραδιοπρόγραμμα» μετονομάστηκε σε «Ραδιοτηλεόραση» περιλαμβάνοντας στην ύλη του και τα τηλεοπτικά προγράμματα. Ο Κώστας Σισμάνης, με την προτροπή της εταιρείας τηλεοράσεων Urania που ενίσχυε οικονομικά την προσπάθεια, αποφάσισε να γυριστεί ένα έργο αποκλειστικά γραμμένο για την τηλεόραση και ανέθεσε στη δημοσιογράφο Κική Σεγδίτσα να γράψει το σενάριο. Έτσι γεννήθηκε το πρώτο ελληνικό σίριαλ, το «Σπίτι με τον Φοίνικα».

Ο Κώστας Πρετεντέρης και ο Νίκος Φώσκολος ήταν οι δύο βασικότεροι δημιουργοί της περιόδου μέχρι το 1974. Βαδίζοντας στα δικά τους χνάρια και προσπαθώντας να μιμηθούν τις δικές τους επιτυχίες, ακολούθησαν και άλλα σίριαλ. Ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους έχει «Ο παράξενος ταξιδιώτης», που επίσης σημείωσε μεγάλες θεαματικότητες, όπως τα «Ο κύριος συνήγορος» και «Η γειτονιά» μαζί με τον «Άγνωστο πόλεμο».

Η εξαίρεση στη λογοκρισία της εφταετίας ήταν η σάτιρα του Κώστα Μουρσελά «Εκείνος κι Εκείνος» με τους μοναδικούς Βασίλη Διαμαντόπουλο και Γιώργο Μιχαλακόπουλο.

Στις 10/12/70 το ΕΙΡ μετονομάστηκε σε ΕΙΡΤ και στις 14 Ιανουαρίου 1974 έγιναν τα εγκαίνια των κτιριακών εγκαταστάσεων του ΕΙΡΤ στην Αγία Παρασκευή σε οικόπεδο συνολικής έκτασης 44 στρεμμάτων. Επρόκειτο για ένα κτιριακό συγκρότημα κακόγουστης αρχιτεκτονικής, γεμάτο διαδρόμους, που έδωσε όμως επιτέλους την ευκαιρία να συγκεντρωθούν όλες οι διοικητικές και τεχνικές υπηρεσίες σ’ ένα κτίριο.

Το Πολυτεχνείο έκανε δύο κακά στην τηλεόραση: έπληξε καθοριστικά την καριέρα του Νίκου Μαστοράκη, που αποφάσισε να πάρει τη συνέντευξη του ΚΕΒΟΠ με τους φοιτητές που πιάστηκαν στο Πολυτεχνείο, και έφερε στο ΕΙΡΤ τον Χαράλαμπο Καραϊωσηφόγλου, έναν από τους σκληρότερους του καθεστώτος στα κανάλια, ο οποίος λογόκρινε τα πάντα!

Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς μεταδόθηκε σε ζωντανή ασπρόμαυρη μετάδοση η επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή.


πηγή: TEMPO.GR

Read More

ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ-ΖΟΡΜΠΑΣ στο ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΛΠΗ

Νέα εμφάνιση των δύο τελικών υποψηφίων δημάρχων στην εκπομπή της ΕΤ1, όπου ειπώθηκαν για μια ακόμα φορά τα ίδια πράγματα.
Το μόνο άξιο λόγου είναι η δήλωση του Β. Ζορμπά ότι αν ερχόταν αυτός τρίτος στους ψήφους θα υποστήριζε φανερά τον Γ. Σταθόπουλο.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Ακολουθεί το μεγαλύτερο μέρος της εκπομπής. (λόγω τεχνικών προβλημάτων δεν γίνετε να ανεβάσουμε την αρχή της εκπομπής)

Read More

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ Α.Τ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ (27/10/09)

Τρείς τραυματίες στο Α.Τ της Αγ. Παρασκευής, από τους οποίους ο ένας είναι ο ειδικός φρουρός που είχε υπηρεσία, μετά από επίθεση που έγινε λίγο πριν τις 10 σήμερα το βράδυ.Επίθεση με ημιαυτόματο όπλο δέχθηκαν οι αστυνομικοί του τμήματος της Αγίας Παρασκευής από τουλάχιστον δύο άγνωστους άνδρες, οι οποίοι στην κυριολεξία «γάζωσαν» το αστυνομικό τμήμα.

Το γεγονός ανέφερε η κρατική τηλεόραση.

Δεν είναι γνωστό αν οι αλλοι τραυματίες είναι αστυνομικοί ή περαστικοί.

Ισχυρότατες δυνάμεις της Ελληνικής Αστυνομίας κινητοποιήθηκαν και «χτενίζουν» στην κυριολεξία τις γύρω περιοχές προκειμένου να εντοπίσουν τους δύο δράστες της επίθεσης.

Read More

Η ιστορία (μέρος γ' και τελευταίο)

Από το 1948 η Αγία Παρασκευή παύει να αποτελεί παραθεριστικό θέρετρο και γίνεται συνοικία με μόνιμους κατοίκους. Το 1960 λειτουργούν ήδη Δημόσιες Υπηρεσίες στο προάστιο. Το ρεύμα παρέχεται στην ευρύτερη περιοχή Ανατολικής Αττικής από την εταιρεία περιχώρων Αγίας Παρασκευής. Η υδροδότηση γίνεται αρχικά από το Αδριάνειο Υδραγωγείο και αργότερα από την ΟΥΛΕΝ. Το τηλέφωνο έρχεται στον Τσακό το 1962.

Την περίοδο αυτή αρχίζει η ασφαλτόστρωση των πρώτων δρόμων και η διαπλάτυνση της λεωφόρου Μεσογείων. Την ίδια εποχή παραχωρούνται 1000 περίπου στρέμματα για την ανέγερση του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και του Αμερικανικού Κολλεγίου. Τότε παραχωρείται και ο χώρος για την ανέγερση της Γαλλικής Σχολής και των εγκαταστάσεων του Υπουργείου Γεωργίας. Τη περίοδο της δικτατορίας χτίζεται επί της λεωφόρου Μεσογείων το ραδιομέγαρο της ΕΡΤ.

Ο πληθυσμός της πόλης παρουσιάζει, κατά καιρούς, την παρακάτω κίνηση:
Απογραφή--Κάτοικοι
1896-------- 64
1928-------- 512
1940-------- 3.557
1951-------- 6.977
1961-------- 12.122
1971-------- 18.345
1981-------- 29.259
1991-------- 47.463
2000------- 56.000

Βέβαια ο πληθυσμός αυτός όπως καταγράφεται δεν αντιπροσωπεύει τον πραγματικό αριθμό των κατοίκων της πόλης, αφού, όπως ξέρουμε, πολλοί κατά τις απογραφές μετακινούνται από τις πόλεις που διαμένουν, στους τόπους καταγωγής τους (ο πραγματικός πληθυσμός υπολογίζεται στις 80.000 περίπου). Η Αγία Παρασκευή διοικητικά εντάσσεται από το 1995 στη Νομαρχία Αθηνών.

Read More